Brussel
Residence Palace

Europese Raad en Raad van de Europese Unie | Internationaal perscentrum

Wetstraat 155
1048 Brussel

 
Bekijk meer foto's

Terug naar Projecten

De Residence Palace aan de Brusselse Wetstraat heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. Het is een complex met verschillende gebouwen. Blok A dat uitgeeft op de Wetstraat werd gerestaureerd/gerenoveerd en uitgebreid met een nieuwbouw voor de Europese Raad. In het achterliggende gebouw (blok C) is het Internationaal Perscentrum gehuisvest.

 

Historiek

De Residence Palace werd gebouwd tussen 1922 en 1927. De projectontwikkelaar Lucien Kaisin wilde er een luxecomplex van maken dat zowel flats als een hotel omvatte. Architect Michel Polak werd belast met de uitvoering.

De Residence Palace, een mooi voorbeeld van de art déco, was ingedeeld in tien "kwartieren" en bestond uit 180 flats met verschillende afmetingen waarin honderden personen konden wonen. Het complex beschikte bovendien over ultramodern comfort zoals warm en koud water, elektriciteit, centrale verwarming, een goederenlift, een tennisveld op het dak,..….

Het ging om meer dan enkel een flatgebouw: het beschikte over

  • twee restaurants
  • een theater
  • een conferentie- en projectiezaal (de Foyer)
  • vergaderzalen
  • een met een Turks bad uitgerust zwembad
  • scherm- en turnzalen
  • een bank met kluizen
  • een centraal Post- en Telegraafkantoor
  • talrijke winkels

Het complex beantwoordde zo aan het droombeeld van zijn projectontwikkelaar: de creatie van een kleine stad in een groter geheel.

Het complex werd in 1941 door de Duitsers bezet. Na de oorlog kon het complex niet heropleven.

De Belgische staat die op zoek was naar grote gebouwen om er zijn ambtenaren in onder te brengen, kocht het gebouw in 1947. Het gebouw was ideaal gelegen langs de Wetstraat en de Belgische staat vormde het gebouw om tot kantoorruimte. Eerst werd het ingenomen door het Ministerie van Openbaar Onderwijs. Deze huisvesting had weinig impact op de binneninrichting van de gebouwen. De appartementen en winkels werden omgevormd tot kantoren, terwijl het restaurant, de club, het zwembad en het foyer hun oorspronkelijke bestemming behielden maar nu gebruikt werden door de administratie.

Het theater werd heringericht in 1953; de voorstellingen van het “Théatre national” en de repetities van het Nationaal Orkest van België werden er gehouden. In 1975 werd het onbruikbaar verklaard, omdat het niet voldeed aan de wettelijke voorschriften inzake brandbeveiliging. In 1985 werd het theater volledig gerenoveerd. Het werd uitgerust met alle nuttige voorzieningen van een echte moderne schouwburg. De stijl van het vroegere theater werd behouden.

De belangrijkste aanpassingen aan het globaal buitenaanzicht van de Residence Palace dateren van het einde van de jaren ’60. Door de komst van de Europese instellingen naar Brussel veranderde de wijk volledig van uitzicht. Door de oprichting van het Berlaymontgebouw en door voorzieningen zoals de tunnel onder het Jubelpark en de metro, zag het Schumanplein er volledig anders uit. Hiervoor was het noodzakelijk om de gebouwen op de hoek van de Wetstraat en de Justus Lipsiusstraat te slopen. Dit had tot gevolg dat de achtergevels van de Residence Palace zichtbaar werden terwijl ze hiervoor niet waren voorzien. Om het vernieuwde uitzicht van het Schumanplein niet te schaden, werd een nieuwe, moderne, gevel geplaatst. Hiervoor werd beroep gedaan op de zonen van Michel Polak. Die nieuwe uitbreiding, waarvoor niets van het bestaande gebouw diende afgebroken te worden, werd "uitbreiding Wetstraat" en "uitbreiding Justus Lipsius" genoemd. De capaciteit van de vroegere Residence Palace werd verdubbeld: er werden ongeveer vierhonderd kantoren toegevoegd.

Tegelijkertijd werd een ondergrondse parkeergarage gebouwd, die vier verdiepingen telde. In dezelfde periode werd het algemeen uitzicht van de Residence Palace aangepast. Zo werd, boven de kroonlijsten, de bovenste verdieping van de gebouwen A, B en C bedekt met eternitplaten. Op die manier werden de balustrades verstopt, die destijds de daken sierden, alsmede de pergola’s van het zomerrestaurant in het Centraal Kwartier.

Op 20 juli 2000 besliste de Belgische Ministerraad om een Internationaal Perscentrum in gebouw C van de Residence Palace op te richten.

Op 22 april 2004 werden de gevels van de Residence Palace en de ingang en hal op het gelijkvloerse niveau van blok A beschermd.

Een gebouw in het hart van de Europese wijk

Het Karel de Grotegebouw, het Berlaymontgebouw en andere kantoorgebouwen konden geruime tijd de toestroom van nieuwe Europese ambtenaren opvangen. Maar uiteindelijk bleek de infrastructuur toch ontoereikend. Vanaf 1972 kwam een uitbreiding van de gebouwen opnieuw aan de orde.

Gedurende een vijftiental jaren werd er gezocht naar een oplossing voor de inpassing van de Europese Gemeenschappen in de stad. Moest dit gebouwencomplex worden behouden door het in te passen in het nieuwe project of, moest het, integendeel, voor altijd uit het Brusselse landschap worden geschrapt? Het lot van de Residence Palace bleef enkele jaren erg onzeker!

Uiteindelijk kreeg een ontwerp van het Ministerie van Openbare Werken de goedkeurig. Zo werden de gebouwen A, C en E bewaard, terwijl de gebouwen B en D in 1988 werden afgebroken om plaats te maken voor het Justus Lipsiusgebouw, de zetel van de Raad van de Europese Unie. Lees meer over de nieuwe hoofdzetel van de Europese Raad en van de Raad van de EU.

In 2001 verkocht de Belgische staat blok E (Etterbeekse steenweg) aan de firma LEX 2000 die het zijn oorspronkelijke huisvestingsbestemming als privé-bewoning teruggaf.

Scheiding van de technieken tussen gebouw A en gebouw C

Ten tijde van de bouw van de Residence Palace werden alle technieken (stookinstallatie voor de HVAC, elektricteit,…) gecentraliseerd in de kelderverdiepingen tussen gebouw A en C. Gelet op de beslissing om gebouw A over te dragen aan de Europese Unie, was het noodzakelijke dat zowel gebouw C als gebouw A op technisch vlak autonoom kunnen functioneren. De Regie der Gebouwen voerde hiervoor de noodzakelijke werken uit tussen 2008 en 2010 en verplaatste ook de loges van het theater. Op het dak van gebouw C zijn nieuwe technische lokalen ingericht die aan het zicht worden onttrokken door pergolas, zoals deze vroeger bestonden in gebouw A.

Gewestelijk Expressnet (GEN)

Ten gevolge van de invoering van het Gewestelijk Expressnet (GEN) is een nieuwe spoorlijn aangelegd van Schuman naar de luchthaven te Zaventem. Hiervoor werd ondermeer onder gebouw A en gedeeltelijk onder gebouw C een tunnel aangelegd. Het treinstation vormt met de bestaande metrohalte één groot, multifunctioneel station dat de verschillende netwerken van de NMBS en de MIVB integreert. Deze werken werden uitgevoerd door de FOD Mobiliteit.

Technische fiche

Adres: Wetstraat 155, 1048 Brussel
Eigenaar: Belgische staat
Bouwheer: Regie der Gebouwen
Bezetter: Europese Raad en Raad van de Europese Unie
Totale oppervlakte kadaster: 15 046 m2

Laatst gewijzigd op 15 september 2017.

 

Fotogalerij

In de fotogalerij hieronder vindt u 6 foto's van het project. Om een foto te vergroten: klik op de foto